Το ελληνικό ναυτικό του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου υστερούσε του ιταλικού, πλην όμως δεν έπαψε να παρενοχλεί τον εχθρό καθ’όλη την διάρκεια της σύρραξης. Όσον αφορά στα υποβρύχια διεθετε 5 τον αριθμό, τεχνολογίας του Ά Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα από αυτά ήταν ο θρυλικός «Παπανικολής». Κυβερνήτης του ήταν ο πλωτάρχης Μίλτος Ιατρίδης.

Στις 22 Δεκεμβρίου 1940, το πλήρωμα του υποβρυχίου κατέλαβε( κατ’ άλλη εκδοχή τορπίλισε κιόλας) το μικρό ιταλικό ιστιοφόρο Antonietta στα ανοιχτά της Αλβανίας, κατά την διάρκεια περιπολίας. Επί του σκάφους εντοπίστηκαν έγγραφα που πληροφορούσαν για επικείμενη άφιξη νηοπομπής στο λιμάνι του Αυλώνα στην Αλβανία. Η νηοπομπή θα ανεφοδίαζε τον μαχόμενο ιταλικό στρατό. Ανήμερα Χριστουγέννων του 1940, το «Παπανικολής» εντοπίζει την ιταλική νηοπομπή που προσέγγιζε το λιμάνι. Τότε, εκτόξευσε δύο τορπίλες, οι οποίες και έστειλαν το οπλιταγωγό Firenze στον βυθό. Ιταλικά αντιτορπιλικά κυνήγησαν το υποβρύχιο εκτοξεύοντας 85 βόμβες βυθού, αναγκάζοντας το να πλεύσει ως την Κροατία. Ωστόσο, χάρη στους επιδέξιους χειρισμούς του πληρώματός του, «Ο Παπανικολής» σώθηκε.

Το ελληνικό υποβρύχιο βύθισε και άλλα ιταλικά σκάφη τόσο στην Αδριατική όσο και στο Αιγαίο, μέχρι και την συνθηκολόγηση της Ελλάδας. Ωστόσο, η δράση του δεν σταμάτησε τότε. Έβαλε πλώρη για την Μέση Ανατολή. Από εκεί συνέχισε τις περιπολίες και έλαβε μέρος στην μεταφορά σαμποτέρ και προμηθειών στην κατεχόμενη Ελλάδα. Ο «Παπανικολής» αφοπλίστηκε το 1945.

Επιμέλεια κειμένου: Αναστάσιος Καρδαμάκης, φοιτητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών