Η ΑΕΚ βρίσκεται σε αναζήτηση δύο στόπερ προκειμένου να χτίσει από την αρχή το κέντρο της άμυνάς της και το aek365 θυμάται τα «πήγαινε και τα έλα» της «κιτρινόμαυρης» άμυνας μετά την επιτυχημένη συνταγή του 2018

Η ιστορία με το κέντρο της άμυνας της ΑΕΚ είναι αρκετά… πονεμένη τα τελευταία χρόνια καθώς είναι μία από τις παραμέτρους στις οποίες η «Ένωση» δεν έχει καταφέρει να βρει σταθερότητα, μετρώντας μία φωτεινή εξαίρεση. Η φωτεινή εξαίρεση δεν είναι άλλη από τη συνύπαρξη του καλύτερου Βράνιες που έχει φορέσει ποτέ τη φανέλα της ΑΕΚ, έχοντας δίπλα την καλύτερη εκδοχή του Τσιγκρίνσκι το 2018.

Εκείνο το κέντρο της άμυνας και με τον Λαμπρόπουλο να μπαίνει στο ροτέισον ήταν ότι πιο συμπαγές κατάφερε να επιδείξει η ΑΕΚ για δεκαετίες, γράφοντας ιστορία με μόλις 12 γκολ παθητικό σε όλη τη σεζόν. Πραγματική ομάδα μασίφ τότε η ΑΕΚ, με μια γενικότερα συμπαγή ανασταλτική λειτουργία η οποία την έφτασε μέχρι την κατάκτηση του πρωταθλήματος παρότι τα γκολ που κατάφερε να σκοράρει η ίδια εκείνη τη σεζόν, ήταν η μικρότερη παραγωγική της επίδοση σε σχέση με όλα τα προηγούμενα επαγγελματικά πρωταθλήματα που κατέκτησε.

Έκτοτε η σταθερότητα στο κέντρο της άμυνας αγνοείται, αν και η ΑΕΚ σε κάθε μεταγραφική περίοδο προχωρά στην απόκτηση κεντρικού αμυντικού, ο οποίος τουλάχιστον την περίοδο που αποκτάται υπολογίζεται επί χάρτου ως εν δυνάμει βασικός. Το πρόβλημα είναι ότι, για διάφορους λόγους, κανένας εξ όσων αποκτήθηκαν από το 2018 και μετά δεν κατάφερε να δικαιώσει τις προσδοκίες που τον συνόδευαν και να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο που δικαιολογεί τη θέση του βασικού κεντρικού αμυντικού σε μια ομάδα όπως η ΑΕΚ.

Την πάτησε στις προδιαγραφές με τον Οικονόμου

Ο πρώτος που αποκτήθηκε στη μετά-2018 εποχή ήταν ο Μάριος Οικονόμου. Προσωπική επιλογή του Μαρίνου Ουζουνίδη ο Ελληνας αμυντικός. Στην ουσία ήρθε για να πάρει τη θέση του Βράνιες στο ρόστερ αφού ο Βόσνιος τότε είχε πουληθεί στην Άντερλεχτ. Τα χαρακτηριστικά του Οικονόμου, όμως, ήταν εντελώς διαφορετικά σε σχέση με εκείνα του Βράνιες, τα οποία έλειψαν από την ομάδα εκείνη την περίοδο. Έκανε κάποια καλά ματς ειδικά στην αρχή και ήταν βασικός πρωταγωνιστής της εισόδου στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, έγινε χρήση της οψιόν αγοράς του, όμως έστω και ετεροχρονισμένα όλες οι πλευρές αντιλήφθηκαν πως η «τρύπα» που υπήρχε στις προδιαγραφές τις οποίες ο Οικονόμου μπορούσε να προσθέσει στο κέντρο της άμυνας, ήταν αρκετά μεγάλη.

Αυτούς ξέρουμε, αυτούς εμπιστευόμαστε

Το επόμενο καλοκαίρι η ΑΕΚ επανέφερε τον Βράνιες παρότι ο τότε προπονητής (Καρντόσο) της δεν ήταν και τόσο θετικός. Η ουσία της ιστορίας όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα είναι ότι… πάλι καλά που περάστηκε στον προπονητή η λύση του Βράνιες τότε αφού πέραν του ότι ο Βόσνιος έκανε συμπαθητική σεζόν (ειδικά από την έλευση του Καρέρα και μετά) η εφαρμογή του… πλάνου του Καρντόσο κράτησε μόλις μέχρι την πρώτη αγωνιστική. Και σε αυτές τις περιπτώσεις όσο λιγότερες προσωπικές επιλογές κάνει ο προπονητής που φεύγει τόσο νωρίς, τόσο το καλύτερο. Ή για την ακρίβεια το λιγότερο κακό. Πέρσι η ΑΕΚ έφερε για τρίτη φορά τον Βράνιες, ωστόσο σε αγωνιστικό επίπεδο τα πράγματα ήταν χειρότερα από ποτέ, αφού η παράμετρος η οποία δεν υπολογίστηκε ήταν ότι ο Βόσνιος δεν κατάφερε ποτέ ξανά να γίνει ο Βράνιες του 2018.

Ο… μπρουτάλ Χνιντ και ο «Νέντε»

Το καλοκαίρι του 2020 η ΑΕΚ έκανε άλλες δύο προσθήκες στο κέντρο της άμυνας. Δύο προσωπικές επιλογές του Ίλια Ιβιτς που αποδείχτηκαν οι μεγαλύτερες ίσως αποτυχίες του στην ΑΕΚ. Έφερε αρχικά τον Νασίμ Χνιντ αγοράζοντάς τον από τη Σφαξιέν της Τυνησίας. Έψαχνε ένα aggressive στόπερ για να επαναφέρει τα… μπρουτάλ στοιχεία του Βράνιες που θα έλειπαν από το παιχνίδι της με τη δεύτερη αποχώρηση του Βόσνιου από την ομάδα εκείνο το καλοκαίρι. Τελικά ο Χνιντ… παραήταν aggressive έχοντας ένα στιλ παιχνιδιού το οποίο δεν μπορεί να σταθεί πουθενά στην Ευρώπη. Πολύ σκληρός με την μπάλα, κακές εκτιμήσεις, επικίνδυνο παιχνίδι και από ένα σημείο και μετά όταν απογοητεύτηκε παράτησε τον εαυτό του, βγαίνοντας στην ουσία από μόνος του «εκτός» ομάδας πριν συμπληρωθεί το πρώτο τρίμηνο της σεζόν.

Το ίδιο καλοκαίρι και συγκεκριμένα την τελευταία μέρα των μεταγραφών, η ΑΕΚ πήρε και τον Ιονούτς Νεντελτσεάρου από τη ρωσική Ούφα. Διεθνής με την Εθνική Ρουμανίας, καλό σώμα αλλά… εθισμένος στα τσαφ, ο «Νέντε», παρότι η απόκτησή του είχε μια λογική, δεν κατάφερε να σταθεί. Το κακό πάντως ήταν μικρό για την ΑΕΚ η οποία κατάφερε να τον πουλήσει στην ιταλική Κροτόνε.

Οι περσινοί συνδυασμοί και η απόφαση του Αλμέιδα

Το περασμένο καλοκαίρι, εκτός από την τρίτη επιστροφή του Βράνιες, η ΑΕΚ προχώρησε στην απόκτηση με μεταγραφή του Γιώργου Τζαβέλλα από την Αλάνιασπορ και του Γεράσιμου Μήτογλου από τον Βόλο. Το κομβικό σημείο των επιλογών στο κέντρο της άμυνας ήταν η απόφαση για αποχώρηση του Τσιγκρίνσκι, ο οποίος όπως αποδείχτηκε με την παρουσία του στον Ιωνικό (26 συμμετοχές) θα μπορούσε να βοηθήσει αν έμενε, έστω και για μερικά παιχνίδια.

Η ΑΕΚ έχασε οριστικά τη δυνατότητα του Ουκρανού να ανεβοκατεβάσει και να ρυθμίσει τις γραμμές της και διαπίστωσε πως με τους υπάρχοντες τρεις στόπερ (αφού ο Σβάρνας δεν υπολογιζόταν σε μεγάλο βαθμό) κανένας συνδυασμός δεν κατάφερε να δικαιολογήσει τις απαιτήσεις που υπάρχουν από το κέντρο της άμυνας μιας ομάδας σαν την «Ένωση».

Αυτό οδήγησε και τον Ματίας Αλμέιδα στην απόφαση για ένα νέο λίφτινγκ στο κέντρο της άμυνας προκειμένου να αποκτηθούν δύο κεντρικοί αμυντικοί για βασικοί, με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά η ΑΕΚ θα καταφέρει να βρει αυτό ακριβώς που ψάχνει και να πιάσει σταθερότητα σε ένα κομμάτι που την έχει πληγώσει πολύ τα τελευταία χρόνια.

πηγή…aek365.gr