Το τελευταίο χρονικό διάστημα αρχίζουν να ακούγονται φωνές στην «παλιά», κουρασμένη και τρυφηλή Ευρώπη ότι πρέπει να τελειώνουμε με την Ουκρανία. Να βρεθεί ένας τρόπος να τερματιστούν οι μάχες. Αυτό ακούγεται πολύ ωραίο. Ποιος είναι υπέρ του πολέμου και κατά της ειρήνης; Ουδείς. Ομως υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα σε αυτή την αντίληψη. Δεν προσδιορίζει πώς θα γίνει αυτό. Ο Εμανουέλ Μακρόν φαίνεται πως ήταν πιο ειλικρινής όταν ζήτησε από τον Ουκρανό ηγέτη να αποδεχθεί την απώλεια εδάφους.

Το πόσο άδικη, ανήθικη και πολιτικά αλυσιτελής είναι αυτή η λύση δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάπτυξη και ο κυνισμός χαρακτηρίζει όσους την προβάλλουν. Κρύβεται πίσω από μια τέτοια πρόταση η αγωνία κάποιων Ευρωπαίων ηγετών μήπως υποβαθμισθεί η τρυφηλή ζωή των πολιτών τους. Μάλιστα, κάποιοι άλλοι είναι έτοιμοι, ευθύς ως τερματιστεί ο πόλεμος, να αρχίσουν τις συνήθεις δουλειές με τη Ρωσία του Πούτιν σαν να μην έχει υπάρξει η εισβολή. Είναι υποστηρικτές του «πάμε γι’ άλλα». Να αρθούν και οι κυρώσεις και να επανέλθουμε στην 23η Φεβρουαρίου 2022. Να επανέλθουμε στην κανονικότητα, ενώ θα υπάρχει δίπλα μας μια κατεστραμμένη και διχοτομημένη Ουκρανία.

Εννοείται για τους ηγέτες της γερασμένης Ευρώπης ούτε συζήτηση να γίνεται για τα εγκλήματα του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία. Ούτε σκέψη για παραπομπή Ρώσων αξιωματούχων στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, ως προαπαιτούμενο της ειρήνης και της άρσης των κυρώσεων. Ολα αυτά τα αίσχη που διαπράχθηκαν σε ουκρανικές πόλεις να παραγραφούν, για να μη θιγούν ο Πούτιν και οι συνεργάτες του. Οι αρχές του Διεθνούς Δικαίου και οι αξίες πάνω στις οποίες στήθηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα είναι ασήμαντες μπροστά στην τιμή του φυσικού αερίου. Συνεπώς, να μην εκπλαγούμε αν τις επόμενες ημέρες αυτό το οποίο σήμερα υφέρπει, εμφανιστεί ως επίσημη θέση κάποιων ευρωπαϊκών κρατών. Η Ουκρανία να παραχωρήσει εδάφη για να «τελειώνουμε» επιτέλους!

Δυστυχώς, τέτοιες φωνές υπάρχουν και στην πατρίδα μας. Προς το παρόν, προβάλλονται χαμηλοφώνως. Κοινός παρονομαστής τους ο αντιαμερικανισμός με την παραδοσιακή ρωσοφιλία και με ολίγον γκωλισμό. Το ανησυχητικό, αλλά καθόλου παράδοξο, είναι πως αυτές οι φωνές ακούγονται και μέσα στο κυβερνών κόμμα.

πηγή: kathimerini.gr