Η ιδέα είναι δοκιμασμένη. Η ομοσπονδία των δασκάλων ετοίμασε μια «κονσέρβα» για να μπλοκάρει την αξιολόγηση. Ετοίμασε μια συνδικαλιστική προκήρυξη –συρραφή κοινών τόπων– και καθοδηγεί τα μέλη της να την υποβάλουν πανομοιότυπη, αντί κανονικής έκθεσης, στη διαδικασία αξιολόγησης των σχολικών μονάδων.

Η ιδέα όντως δεν είναι πρωτότυπη. Θυμίζει τα φασόν δικόγραφα των «ψεκασμένων» που δεν θέλουν να εμβολιαστούν. Αλλά με αυτό το στοιχειώδες σαμποτάζ οι συνδικαλιστές θα μπορούσαν να αχρηστεύσουν το αδοκίμαστο σύστημα. Κανένα σύστημα δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια μαζική επίθεση ανοησίας. Ετσι και αυτό το σύστημα, που ζητεί από τους συλλόγους των εκπαιδευτικών να διατυπώσουν κρίσεις για το σχολικό περιβάλλον και το εκπαιδευτικό έργο, θα μπορούσε να στομώσει από τα ξύλινα κλισέ της ΔΟΕ για την «έλλειψη σεβασμού της Πολιτείας προς τους εκπαιδευτικούς, που εκδηλώνεται στον μισθό μας»· για την «εκφοβιστική νομοθεσία για την αξιολόγηση».

Ποιος φοβάται, αλήθεια, την αξιολόγηση των σχολείων; Πάντως όχι οι εκπαιδευτικοί περισσότερων των 7.000 σχολείων –πάνω από το 50% του συνόλου– που έχουν ήδη συμμετάσχει κανονικά, όχι με κονσέρβες, στη διαδικασία.

Το κόλπο της ΔΟΕ δίνει συνέχεια στην αντιπαράθεση των συνδικαλιστών με την Κεραμέως, που άρχισε στα δικαστήρια και συνεχίζεται τώρα, με εγκύκλιο που απειλεί με πρόστιμο όποιο σχολείο υιοθετήσει την προκήρυξη.

 

Εκπροσωπούν στ’ αλήθεια οι συνδικαλιστές το σώμα των εκπαιδευτικών; Αν πιστέψει κανείς το υπουργείο, όχι. Πρόκειται για γραφειοκρατίες που φαίνεται να δίνουν μάχη επιβίωσης. Η πρώτη τους ήττα ήταν η επιβολή ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για τα υπηρεσιακά συμβούλια – διαδικασία που αποκλείει τις καθιερωμένες μεθόδους εκλογικής μαγειρικής. Η δεύτερη ήταν η εξαίρεσή τους από την επιλογή των περιφερειακών διευθυντών εκπαίδευσης. Τώρα, η τελευταία τους γραμμή άμυνας είναι να μην εφαρμοστεί η προσωπική αξιολόγηση, που έχει ήδη ψηφιστεί και σχεδιάζεται να τεθεί σε εφαρμογή εντός της σχολικής χρονιάς.

Πρόκειται για αξιολόγηση χωρίς δόντια. Οι συνέπειές της θα είναι η μοριοδότηση όσων παίρνουν καλή βαθμολογία και η υποχρεωτική κατάρτιση για τους «μετεξεταστέους». Οι κυρώσεις μπορεί να είναι βελούδινες· η αλλαγή κουλτούρας, όμως, για ένα σώμα δημοσίων λειτουργών που δεν γνωρίζει κανέναν ουσιαστικό έλεγχο για περίπου τέσσερις δεκαετίες, είναι μεγάλη.

Στις συνδικαλιστικές οπισθοφυλακές μετέχουν και στελέχη της Ν.Δ. Αυτό δεν είναι πια είδηση. Η κουλτούρα της συντήρησης είναι διακομματική. Η γλώσσα είναι κοινή. Είναι η κομματική εσπεράντο της κονσέρβας, που, μεταξύ άλλων, καταγγέλλει τη «χρόνια αδιοριστία» των εκπαιδευτικών.

Αυτή θα ήταν πρόκληση: Να μεταφράσεις σε κάποια άλλη, ευρωπαϊκή γλώσσα την έννοια της «χρόνιας αδιοριστίας».

 

πηγή: kathimerini.gr