Αν ο Μακρόν μετά τον δεύτερο γύρο είναι και πάλι πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, αυτό θα σημάνει για την Ελλάδα τη συνέχεια μιας πολιτικής συμμαχίας η οποία σημάδεψε όλες τις δεκαετίες της μεταπολίτευσης. Κοινώς, την πορεία της ευρωπαϊκής Ελλάδας. Δεν είναι μόνον οι καλές προσωπικές σχέσεις του Μακρόν με τον Μητσοτάκη. Αν και ξέρουμε πολύ καλά τον ρόλο που έπαιξαν οι καλές προσωπικές σχέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εσταίν το καλοκαίρι του 1974 και μετέπειτα στην αποδοχή της Ελλάδας στον όμιλο των επίλεκτων της τότε ΕΟΚ. Θα μου πείτε ότι στη διεθνή πολιτική η αξία των προσωπικών σχέσεων είναι απολύτως σχετική. Μην ξεχνάμε, όμως, τη σθεναρή αντίσταση που πρόβαλλε ο Φρανσουά Ολάντ όταν η Γερμανία είχε οργανώσει την αποπομπή της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ, κατά συνέπεια από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο Μακρόν συνεχίζει αυτήν την πολιτική. Θα μου πείτε τον ενδιαφέρει να πουλήσει τα Ραφάλ του και τις Μπελαρά του. Κατά διαβολική σύμπτωση θέλουμε κι εμείς να τις αγοράσουμε. Σύμπτωση συμφερόντων. Η Γαλλία θέλει μια ισχυρή παρουσία στη Μεσόγειο. Για την Ελλάδα, η ενίσχυση της στρατιωτικής της ισχύος είναι υπαρξιακό ζήτημα. Η Γαλλία χρειάζεται έναν ισχυρό σύμμαχο στην Ανατολική Μεσόγειο, και η Ελλάδα χρειάζεται έναν ισχυρό εταίρο στην Ευρώπη. Σύμπτωση συμφερόντων.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ξανάφερε την πολιτική στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η Ευρώπη συνειδητοποίησε ότι για να προχωρήσει δεν της φτάνουν οι ισορροπημένοι ισολογισμοί και ο έλεγχος των ελλειμμάτων. Στον νέο ψυχρό πόλεμο που έχει ήδη αρχίσει, περισσότερη Ευρώπη σημαίνει περισσότερη πολιτική Ευρώπη, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό στην εξωτερική πολιτική ή την άμυνα. Απ’ αυτήν την άποψη, η Λεπέν έχει ξεμείνει στην προηγούμενη ιστορική περίοδο. Ζητάει περισσότερη Γαλλία, αντιμετωπίζει με κατανόηση τον Πούτιν και έχει καταφέρει να μετατοπίσει την παλιά καλή διχοτομία αριστεράς και δεξιάς στη μεταμοντέρνα σύγκρουση ανάμεσα στις ελίτ και στον λαό. Οι παραδοσιακές δυνάμεις της Πέμπτης Δημοκρατίας, σοσιαλιστές και δεξιοί, έχουν αποστρατευθεί. Οι διαφορές τους και οι συγκρούσεις τους ποτέ δεν αμφισβήτησαν το ευρωπαϊκό πλαίσιο της πολιτικής τους. Σήμερα, με τη Λεπέν, αυτό αμφισβητείται. Η διχοτομία έχει μετατοπισθεί.

Αυτά για τους Γάλλους. Για εμάς τους Ελληνες όμως, ακόμη κι αν δεν ψηφίζουμε, το αποτέλεσμα θα επηρεάσει το μέλλον μας. Η χώρα μας χρειάζεται μια ισχυρή πολιτική Ευρώπη. Το ζήσαμε στη δεκαετή κρίση, το ζούμε με τον Ερντογάν και τα Βαλκάνια. Ας ευχηθούμε στον Μακρόν καλή επιτυχία.

πηγή: kathimerini.gr