Αυτό το υπέροχο καστρόσπιτο, “Κούλια” λέγεται, άριστα διατηρημένο από τους σημερινούς ιδιοκτήτες βρίσκεται στο Ευηνοχώρι, λίγο έξω από το Μεσολόγγι και δίπλα στα ερείπια της αρχαίας Καλυδώνας στην πατρίδα μου. Χτίστηκε περίπου στα τέλη του 1700 και αποτελούσε κατοικία προφανώς επιφανών και ευκατάστατων Ελλήνων. Αν προσέξετε το κάτω επίπεδο ήταν τυφλό, χωρίς παράθυρα ώστε να προφυλάσσεται από επιθέσεις Τούρκων και είχε την χρήση αποθηκών. Εκείνη την εποχή το Ευηνοχώρι ήταν πασίγνωστο για την παραγωγή μεταξιού από την εκτροφή μεταξοσκώληκων. Είχε πολλές μουριές, που τα φύλλα τους είναι αποκλειστική τροφή τους. Το μετάξι τους έφτανε μέχρι το Παρίσι για να ραφτούν υπέροχες φορεσιές ακόμα και για την Μαρία Αντουανέτα και την “κολλητή” της Γκαμπριέλ ντε Πολινιάκ. Η κατοικία ήταν στον 2ο όροφο και συνδεόταν με τους κάτω ορόφους με πτυσσόμενη ξύλινη σκάλα που την απέσυραν στον πάνω όροφο, όταν υπήρχε κίνδυνος επίθεσης και παραβίασης του πυργόσπιτου. Υπάρχουν μερικά ακόμα σπαρμένα σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, αλλά το συγκεκριμένο είναι σε πραγματικά άριστη κατάσταση, διότι όλες οι παρεμβάσεις έγιναν με σεβασμό στο ύφος και την αρχιτεκτονική του, από τους ιδιοκτήτες. Κατοικείται δε, συνεχώς από τότε.

Από ανάρτηση του συγγραφέα Νάσου Λαναρά στο FB