Αν θυμηθούμε τι πραγματικά συνέβη τα τελευταία χρόνια,χωρίς παρωπίδες και ιδεοληψίες,μάλλον θα συμφωνήσουμε ότι ο Ανδρουλάκης είναι τυχερός που βρέθηκε στο απυρόβληπτο στα “πέτρινα χρόνια”…

Ο Κώστας Καραμανλής παρέδωσε την εξουσία στον Γιώργο Παπανδρέου για να μην σκάσει η βόμβα που είχε πυροδοτήσει η Κυβέρνηση του (με την εγκληματική της οικονομική πολιτική) στα χέρια της…Ο Καραμανλής μας κορόιδευε τότε προεκλογικά μιλώντας για θωρακισμένη οικονομία, έλλειμμα 6% και 2 χρόνια πάγωμα μισθών προκειμένου να “ανασάνει” η οικονομία.Δηλαδή μιλούσε για ασπιρίνες την ώρα που η χώρα κατέρρεε…

Αφού δεν μας δάνειζε κανένας Ρώσος, Κινέζος ή Αμερικανός(τότε χαρακτηρίζαμε τον ζητιανεύοντα ΓΑΠ…τουρίστα) και αφού δεν υπήρχε μηχανισμός στήριξης χρεοκοπημένης χώρας για χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακούσαμε έντρομοι τον Πρωθυπουργό Παπανδρέου να αναφέρει στην ομιλία του στη ΔΕΘ οτι «βασικός μου στόχος να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς τουλάχιστον έναν εργαζόμενο, να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς εισόδημα». Η ανεργία εκτοξεύτηκε, εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις καταστράφηκαν, η οικονομία γκρεμίστηκε…Ο Καραμανλής και οι αυλικοί του κρύφτηκαν…Ακόμα κρυμμένοι είναι και δεν έχουν λογοδοτήσει…

Τα πιο καλομαθημένα στρώματα της μεταπολιτευτικής κομματοκρατιας και του αριστεροδοξου συνδικαλισμού αγανάκτησαν!

Πως να αντέξουν τις περικοπές για το επίδομα πλύσης χεριών, το επίδομα κεραίας, το επίδομα έγκαιρης προσέλευσης, τον περιορισμό των προσλήψεων και την αξιολόγηση?

Έτσι, την πλήρωσαν οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα, οι συνταξιούχοι και φυσικά οι συνεπείς και εργατικοί δημόσιοι υπάλληλοι που ήξεραν καλά πως αμείβονταν τα ίδια λεφτά είτε ήταν γιατροί ,είτε ήταν κηπουροί στα ίδια νοσοκομεία…

Ο Παπανδρέου έπεσε από τον Βενιζέλο τον Νοέμβριο του ’11 μετά τις Κάννες. Παρότι είχε πάρει ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, είχε χάσει την εμπιστοσύνη των επιχειρηματιών και των εφοπλιστών και επέλεξε να στηρίξει Κυβέρνηση συνεργασίας.

Οι αγανακτισμένοι του Συντάγματος είχαν ήδη αποκτήσει χρώματα. Άλλοι έγιναν μαύροι(ΧΑ),άλλοι γκρίζοι(ΚΑΜΜΕΝΟΙ) κι άλλοι ροζ(ΣΥΡΙΖΑ)…

Ακούστηκαν πολλά τότε!Για προδότες, για κρεμάλες, για σκισμένα μνημόνια ακόμα και για διαπλανητικά λεφτά που μόνο παραμυθάδες τύπου Σώρρα είδαν!

Ο Σαμαράς βιάστηκε να γίνει Πρωθυπουργός(άλλωστε περίμενε πολλά χρόνια στον πάγκο) και με την βοήθεια του Βενιζέλου, ξέχασε τους ηρωισμούς του Ζαππείου και συνέχισε τον μνημονιακό δρόμο που είχαν χαράξει οι προηγούμενοι.

Σε όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Σαμαρά, το ΠΑΣΟΚ, παρότι ήταν και δαρμένο και κερατωμένο, επέδειξε πολιτική σοβαρότητα και εθνική υπευθυνότητα. Και πραγματικά ,το ΄14,η χώρα άρχισε να βγάζει το κεφάλι από το νερό…

Όμως και ο Τσίπρας ήταν βιαστικός! Ήθελε κι αυτός να γίνει Πρωθυπουργός. Έβλεπε το κύμα που έρχονταν, άλλα αντί να το αφήσει να τον σηκώσει υπό ευνοϊκότερες συνθήκες και για τον ίδιο και για τη χώρα, επέλεξε να ρίξει τον Σαμαρά…

Έτσι η χώρα έγινε…του κασίδη το κεφάλι κι ο Αλέξης μαθητευόμενος κουρέας! Η Ελλάδα έχασε τουλάχιστον δυο χρόνια και φεσώθηκε άλλα τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια ευρώ.Ο “αυταπατημένος” Πρωθυπουργός έχασε τους επαγγελματίες αριστερούς τύπου Λαφαζάνη, μάλωσε με τους επαγγελματίες σωτήρες τύπου Βαρουφάκη και έμεινε με τους επαγγελματίες πολιτικούς τουρίστες τύπου Καμμένου, Κουντουρά,Παπακώστα και άλλους, που ορισμένους από αυτούς ,ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους ,όχι μόνο δεν τους ήξερε αλλά δεν ήθελε και να τους γνωρίσει!

Το ΠΑΣΟΚ σε αυτά τα χρόνια είχε την απροσδόκητη χαρά να χάσει την κρίσιμη μάζα των συμφεροντολόγων ΟΦΑ (όπου φυσάει ο άνεμος),την οδυνηρή αλλά λυτρωτική εμπειρία να δει μερικά μεγαλοστελέχη του στη φυλακή αλλά και την σύνεση να στηρίξει τις ιδεολογικές του επιλογές.Η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά με σαφήνεια αποστασιοποιήθηκε από συντηρητικές πολιτικές και με καθαρότητα στήριξε προοδευτικά νομοθετήματα και στα χρόνια των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ… Αν είχε απομακρύνει εγκαίρως τα βαρίδια του και εάν είχε αναδείξει νέα πρόσωπα, θα μπορούσε να είναι το συνώνυμο της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.

Μίλησε για τις διαχρονικές ευθύνες του, ζήτησε συγγνώμη για τα λάθη του αλλά δεν έκρυψε τις αλήθειες και δεν κορόιδεψε τον ελληνικό λαό με ψευτοπαλληκαρισμους τύπου “go back κυρια Μερκελ” και ψευτοδιλήμματα τύπου “ευρώ ή δραχμή”…Αναμφισβήτητα ήταν το κόμμα που όχι μόνο άλλαξε την όψη της χώρας αλλά και που τόλμησε σοβαρές τομές στην κοινωνία. Μερικές από τις τομές έγιναν βέβαια πληγές(κλαδικές, συνεταιρισμοί κλπ.),αλλά το αποτύπωμα της διακυβέρνησής του ήταν θετικό..Οποιο κόμμα κι αν κυβερνούσε τόσα χρόνια με τόσο θηριώδη ποσοστά θα προσέλκυε στις τάξεις του και λαμογια και κλέφτες. Εδώ τα κατάφεραν να τους προσελκύσουν κομματιδια που έγιναν κόμματα ,δεν θα τα «κατάφερνε» το ΠΑΣΟΚ?

Το Κίνημα σήμερα έχει μια ακόμα ιστορική ευκαιρία και ο Ανδρουάκης πρέπει να την αξιοποιήσει. Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί πολίτες που το εγκατέλειψαν από θυμό χρειάζονται επιχειρήματα για να επιστρέψουν! Εκείνοι που το εγκατέλειψαν για τα κάθε είδους μπαξίσια άλλης εξουσίας,καλύτερα να μην επιστρέψουν! Είναι βέβαιο ότι ο χώρος του κέντρου και της κεντροαριστεράς πρέπει να αποκτήσει ξανά τον όγκο που θα φρενάρει τις ακρότητες είτε είναι δεξιές ,είτε αριστερές…Στην πολιτική Ιστορία, όταν το Κέντρο ήταν αδύναμο η χώρα παραπατούσε…

Όμως,ούτε με συνθήματα του ΄80,ούτε με λαικισμούς θα καταφέρει να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις με τους ψηφοφόρους του.Μόνο με σοβαρότητα,ουσιαστικές προτάσεις και αποτελεσματικές παρεμβάσεις θα αποκτήσει την ταυτότητα που απώλεσε…

Η ευκαιρία του Ανδρουλάκη είναι ιστορική.Εαν την χάσει,η συνέχεια θα είναι καταστροφική.Και για τον ίδιο και για το  Κίνημα και για την χώρα…

 

Κ.Δ.