Αγώνα για να εξαφανιστεί η όποια διάθεση της Ιωάννας Παλιοσπύρου για αυτοκτονία δίνει ο ψυχίατρος που την παρακολουθεί από την πρώτη στιγμή. Ο Κωνσταντίνος Κοντοάγγελος συγκλόνισε δικαστές και ενόρκους του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, όπου είχε κληθεί να καταθέσει στην εν εξελίξει δίκη για την υπόθεση με το βιτριόλι.

«Έχω συναντήσει ανθρώπους χωρίς χέρι, χωρίς πόδι, χωρίς σάλπιγγα, αλλά ποτέ άνθρωπο χωρίς πρόσωπο. Συγκλονίστηκα από την εικόνα, είδα έναν άνθρωπο που δεν έχει καμία ελπίδα, κανένα όνειρο, παρά μόνο τον προσωπικό της θάνατο. Την υποχρέωναν επί τρία τέταρτα να γυρίζει τα βλέφαρα, ένιωθε πόνο και είχε διάθεση να αυτοκτονήσει. Καθήκον μου είναι να κρατήσω την Ιωάννα στη ζωή. Γίνεται προσπάθεια να ανακοπεί αυτή η κατάσταση. Έκλαιγε, δεν κοιμόταν, είχε χάσει 15 κιλά, καθόταν κουλουριασμένη χωρίς να μιλά, χρειάστηκε να προσπαθήσω να της δώσω ελπίδα. Παίρνει αντικαταθλιπτικά, αγχολυτικά» εξήγησε ο μάρτυρας.

Μάλιστα, υπογράμμισε ότι «η αίσθηση της αυτοκτονίας ήταν επειδή δε θα γίνει ποτέ καλά, κλεισμένη στο σκοτάδι, έχει μόνο τη μάνα και τις φίλες της. Μέσα από αυτή τη βάρβαρη πράξη αντιμετωπίζουμε μια σοβαρή μετατραυματική διαταραχή. Όσοι παθαίνουν βαριά τραύματα από βιασμό, κακοποίηση, τροχαίο κλπ, βιώνουν ξανά και ξανά το τραύμα και τη στιγμή του θανάτου. Ο εγκέφαλός της έχει καταγράψει το τραύμα σαν μια βλάβη που δεν φεύγει. Τα ρούχα της μυρίζουν βιτριόλι, ακόμα μετά από τόσο καιρό. Δεν μπορώ να προσδιορίσω ποτέ τι έφταιξε» είπε, προσθέτοντας:

«Κυρίως διαχειρίζομαι τον φόβο της Ιωάννας για μετά την αποφυλάκιση της κατηγορούμενης. Συνεχώς με ρωτά αν κινδυνεύει και δεν μπορώ να της απαντήσω. Είναι ένας άνθρωπος με ψυχικά αποθέματα και δυνάμεις, δεν μπορούν όλοι να το διαχειριστούν αυτό».

Όπως περιέγραψε ο μάρτυρας, η Ιωάννα δεν μπορεί ακόμη να δει τον εαυτό της στον καθρέφτη. «Στο σπίτι της είναι ένας τεράστιος καθρέφτης, που είναι καλυμμένος γιατί δεν θέλει να κοιτάει τον εαυτό της. Πρέπει να της δώσω μια ελπίδα ότι θα μπορέσει να ανταπεξέλθει, ότι δεν θα τη χάσω και πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Έχει μια βαριά καταθλιπτική διαταραχή με αγχώδεις εκδηλώσεις και έντονο στρες. Οι μνήμες δεν αφήνουν το συναίσθημα της Ιωάννας να αναπτυχθεί. Υπάρχει βελτίωση, έχει βοηθήσει η φαρμακευτική αγωγή, το περιβάλλον και η υποστήριξη του κόσμου» είπε.

Στο δικαστήριο κατέθεσε και η Αννίτα Ναθαναήλ, η οποία στέκεται στο πλευρό της. «Γνώρισα την Ιωάννα κατά τα τέλη του έτους. Συγκλονίστηκα από τη βιαιότητα του εγκλήματος. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να είχε συμβεί στις κόρες μου. Ήταν ένα διαλυμένο κορίτσι. Μας πήρε καιρό να την πλησιάσω. Ήταν δύσπιστη. Δύσκολο να εμπιστευτεί κάποιον τρίτο. Ζει στο σπίτι, δεν έχει κοινωνική ζωή, την παρακαλάω να πάμε μια βόλτα έξω το βράδυ, γιατί τη μέρα δεν πρέπει να κινείται λόγω του ήλιου. Η επαφή με τους γιατρούς δίνει κάποια ελπίδα, συνέχεια βγαίνουν νέες μέθοδοι αποκατάστασης, όλοι μας λένε ότι πρέπει να έχει υπομονή» ανέφερε.

Σχετικά με την ψυχολογία του θύματος, η μάρτυρας αποκάλυψε: «Πολλές φορές έχει πει να δώσει τέλος στη ζωή της. Ο ψυχίατρός της κάνει εξαιρετική δουλειά, προσπαθούμε να κοιτάμε με αισιοδοξία το μέλλον. Έχει κάνει βουτιά τις τελευταίες ημέρες η ψυχολογία της, η στάση της κατηγορούμενης έχει ξαναβάλει τον φόβο στη ζωή της, αναρωτιέται τι θα γίνει μετά από όλα αυτά. Αυτό που την κρατά στη ζωή είναι τα μηνύματα του κόσμου. Αυτό που είπε για αυτήν η μητέρα της κοπέλας από τη Φολέγανδρο της έδωσε κουράγιο. Να γίνει σύμβολο, να έχει έναν στόχο. Μακάρι η κοινωνία μας να έχει περισσότερες Ιωάννες» τόνισε.

Η κατάθεση της φίλης της κατηγορουμένης

Στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκε και μια φίλη της κατηγορουμένης, η οποία κατέθεσε ότι δεν της είχε μιλήσει ποτέ για τον 40χρονο άνδρα, ο οποίος φέρεται να ηταν εκείνος η αιτία που έριξε το βιτριόλι.

«Δεν γνωρίζω το θύμα. Ήμασταν φίλες με την Έφη, στενές φίλες. Δεν ήξερα κάτι για την υπόθεση. Γνωρίζω την Έφη 4-5 χρόνια. Κάναμε αρκετή παρέα. Η Έφη ήταν κλειστός χαρακτήρας σε πολλά πράγματα. Δεν μίλαγε πολύ για την προσωπική της ζωή. Μας έλεγε κυρίως για τη δουλειά.

Δεν μου είχε μιλήσει για τη σχέση της με τον 40χρονο. Αναφερόταν σε έναν κύριο κάποιο διάστημα, αλλά δεν έλεγε όνομα. Περίπου το 2018-2019 αναφερόταν σε αυτόν.

Τον Μάιο του 2020 είχαμε επαφές, αλλά δεν βρισκόμασταν τόσο τακτικά όσο πριν. Είχαμε βγει μια φορά τον Μάιο μαζί με μια φίλη μας, γιατί δεν ήταν πολύ καλά για θέματα της δουλειάς. Την είχαμε δει πεσμένη, διαφορετική από ό,τι την είχαμε συνηθίσει».