Μετά από δημοσιεύματα περί διαζυγίου και διατάραξη της σχέσης τους, οι συνήγοροι της Ελπίδας Νίνου, Μιχάλης Δημητρακοπουλος , Κική Πακιρτζίδου αναφέρουν: «Είναι απολύτως ανακριβής η πληροφορία, ότι δήθεν η σύζυγος του Πέτρου Φιλιππιδη, Ελπίδα Νίνοu , «προχωράει στο διαζύγιο», η αλήθεια είναι ότι βρίσκεται πάντα δίπλα στον άντρα της , πιστεύοντας στην αθωότητα του».

«Στηρίζω τον άνδρα μου. Είμαι δίπλα του». Αυτό τονίζει σε δήλωση, μέσω των συνηγόρων της, η Ελπίδα Νίνου, σύζυγος του Πέτρου Φιλιππίδη, ο οποίος είναι προφυλακισμένος στην Τρίπολη.

Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, ότι η κ. Νίνου πηγαίνει συχνά κι επισκέπτεται τον Πέτρο Φιλιππίδη στις φυλακές.

Η Ελπίδα Νίνου γεννήθηκε στον Πειραιά από Κερκυραίους γονείς και έτσι μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούσαν η μουσική και η αγάπη για τις τέχνες. Άρχισε από πολύ μικρή να ασχολείται με τη ζωγραφική, το σχέδιο και τον χορό. Οι σπουδές της στον χορό ξεκίνησαν παράλληλα με το σχολείο, στη σχολή χορού Ρ. Γιαννιώτη – Α .Κοσκινίδου, όπου σπούδασε, με υποτροφία, κλασικό αλλά και σύγχρονο χορό.

Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε προετοιμασία για να δώσει στη Σχολή Καλών Τεχνών, γρήγορα όμως μετάνιωσε, αφού την κέρδισε ο χορός. Αποφάσισε να δώσει στην Κρατική Σχολή Χορού το 1981, και ήταν μία από τους 18 που επέτυχαν σε σύνολο 250 υποψηφίων. Κατά τα χρόνια της σχολής δεν περιορίστηκε στις σπουδές της, αλλά συμμετείχε και σε πολιτιστικούς συλλόγους, όπως η Κινηματογραφική Λέσχη και ο Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Πειραιά.

To 1984 ήταν μέσα στους εννέα που αποφοίτησαν τελικά από την Κρατική Σχολή Χορού και συνέχισε τις σπουδές της συμμετέχοντας σε σεμινάρια σύγχρονου χορού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, πάνω στις τεχνικές Martha Graham, Jose Limon, Character, Contact, jazz, flamengo, κ.ά. Είναι επίσης κάτοχος πτυχίου του συστήματος Orff, όπως και κάθε απόφοιτος της Κρατικής.

Το 1985, αμέσως μετά την αποφοίτησή της από την Κρατική Σχολή Χορού, παρακολούθησε για έναν μήνα σεμινάρια χορού στο Λονδίνο, στη Βασιλική Ακαδημία Χορού. Ξεκίνησε πλέον να ασχολείται επαγγελματικά με τον χορό, αρχικά ως καθηγήτρια, για 15 χρόνια στη σχολή από την οποία και η ίδια ξεκίνησε αλλά και σε άλλες, ενώ συμμετείχε σε διάφορες χορευτικές παραστάσεις στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Έχει διδάξει στις δραματικές σχολές Θεατρικό Εργαστήρι του Κώστα Καζάκου και στον Ίασμο του Σταύρου Δελλή. Το 1991 ξεκίνησε η συνεργασία της με τον Φωκά Ευαγγελινό, ως βοηθός του και χορεύτρια στο θέατρο, στις επιθεωρήσεις «Φιέστα κι άστα» (θέατρο Βέμπο) και «Πόθεν αίσχος» (θέατρο Παρκ) και στην τηλεόραση στα τηλεοπτικά σόου «Ciao», «Bravo» και «Bravissimo».