Με τη συνέντευξη της Δόμνας Μιχαηλίδου στο timed.gr τερματίζεται οριστικά η «κόντρα» που ξέσπασε πριν μερρικές ημέρες με τον Πρόεδρο του “Χαμόγελου του Παιδιού” Κώστα Γιαννόπουλο.Στην δημόσια συζήτηση πολλοί μίλησαν χωρίς να έχουν καν δει το νομοσχέδιο. Ένα νομοσχέδιο που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση και επιφέρει σημαντικες αλλαγες στους μηχανισμούς και τις δομές προστασίας των παιδιών.

Η Δόμνα Μιχαηλίδου δηλώνει ξεκάθαρα πως θα κάνει αυτό που πρέπει σε όλες τις δομές αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος,αφού κύριο κυβερνητικό μέλημα είναι η Πρόνοια και η Παιδική προστασία…

Συνέντευξη στον Νίκο Τσιλιπουνιδάκη

– Τι είναι αυτό που ζητάτε ως Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων από τις δομές παιδικής προστασίας;

Εμείς ως Υπουργείο αυτό που ζητάμε είναι να καλύπτουν οι δομές τις προδιαγραφές του κοινού ρυθμιστικού πλαισίου για τις Μονάδες Παιδικής Προστασίας και Φροντίδας Ιδιωτικού Δικαίου. Να παρέχουν την απαραίτητη ψυχοκοινωνική υποστήριξη σε παιδιά που στερήθηκαν τους γονείς τους, διαθέτοντας το κατάλληλο εξειδικευμένο προσωπικό ανάλογα με τις ανάγκες, την ηλικία και τα τραύματά τους. Τα βρέφη χρειάζονται βρεφοκόμους, οι έφηβοι κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους. Χρειάζονται κοινωνικοί φροντιστές ως πρόσωπα αναφοράς. Να διαθέτουν χώρους που θα καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών και πάλι σύμφωνα με την ηλικία τους. Οι έφηβοι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από ιδιωτικότητα και τα νήπια χρειάζονται χώρους για παιχνίδι και δραστηριότητες. Τα φιλοξενούμενα παιδιά σε κάθε δομή να μην είναι πάνω από 20 και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και για μικρό χρονικό διάστημα να μπορούν να ξεπερνούν αυτό το όριο.

– Οι προϋποθέσεις Ίδρυσης και Λειτουργίας Μονάδων Παιδικής Προστασίας και Φροντίδας (ΜοΠΠ) τέθηκαν σε δημόσια διαβούλευση. Ενσωματώσατε απόψεις των φορέων;

Το περιεχόμενο του κοινού ρυθμιστικού πλαισίου για τις Μονάδες Παιδικής Προστασίας και Φροντίδας δεν αποτελεί δική μας πρωτοτυπία. Θέσαμε για πρώτη φορά νομοθετικό πλαίσιο, καλύπτοντας ένα απαράδεκτο κενό χρόνων. Δεν είναι δυνατόν οι δομές παιδικής προστασίας να μην υπόκεινται σε κανόνες. Το κοινό ρυθμιστικό πλαίσιο συμμορφώνεται με τα πιο σύγχρονα πλαίσια παιδικής προστασίας του αναπτυγμένου κόσμου. Θα ήθελα να τονίσω πως η Απόφαση τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση τον Φεβρουάριο του 2022 στο www.paidi.gov.gr. στην οποία κατέθεσαν τις απόψεις τους ο Συνήγορος του Πολίτη, η Unicef, οι Περιφέρειες, ο Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος και βέβαια οι ίδιοι οι φορείς παιδικής προστασίας. Οι απόψεις αξιολογήθηκαν και φυσικά πολλές από αυτές υιοθετήθηκαν με μοναδικό σκοπό να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία των δομών.

– Ο κύριος Γιαννόπουλος διατείνεται ότι με υπουργική απόφαση το Χαμόγελο του Παιδιού θα κλείσει. Ποια είναι η δική σας τοποθέτηση επί του θέματος.

Θα το επαναλάβω. Καμία δομή δεν θα κλείσει, αλλά και καμία δομή παιδικής προστασίας δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς κανόνες, να είναι υπεράνω αυτών. Διαβεβαιώνουμε τους φορείς ότι θα στηρίξουμε με κάθε μέσο, κάθε ειλικρινή προσπάθειά τους. Τους θέλουμε και τους έχουμε μαζί μας στην προσπάθειά μας ώστε κάθε παιδί να έχει αυτό που του αξίζει, φροντίδα και αγάπη μέσα σε μία κατάλληλη οικογένεια. Η υπουργική απόφαση δεν επιδιώκει να κλείσει τις δομές. Οι δύο κύριοι σκοποί της είναι πρώτον, η ρύθμιση της λειτουργίας, της στελέχωσης, των κτιριακών προδιαγραφών, του ελέγχου και των εν συνόλω παρεχόμενων υπηρεσιών, ώστε η φροντίδα των παιδιών εντός δομών να είναι η βέλτιστη δυνατή και δεύτερον, η λειτουργία των δομών να είναι προσανατολισμένη στον σκοπό της εύρεσης κατάλληλης οικογένειας για κάθε παιδί.

-Ποιος είναι ο απώτερος στόχος του σχεδιασμού σας;

Η απάντησή μου είναι ξεκάθαρη. Σκοπός μας είναι η ταχύτερη δυνατή αποϊδρυματοποίηση των παιδιών. Η Υπουργική Απόφαση έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο ρυθμιστικό κενό στην παιδική προστασία και φιλοδοξεί να μετατρέψει την ιδρυματική φροντίδα σε μέσο αποϊδρυματοποίησης για κάθε παιδί που στερήθηκε την οικογένειά του. Η ιδρυματική φροντίδα, όσο προσεγμένη κι αν είναι, δεν μπορεί να καλύψει τις συναισθηματικές και ψυχικές ανάγκες ενός παιδιού. Η αποϊδρυματοποίηση πρέπει να γίνει κοινωνική προτεραιότητα.

– Φοβηθήκατε το πολιτικό κόστος;

Είμαι αποφασισμένη να φτάσω μέχρι το τέλος. Όταν μιλάμε για την προστασία των ευάλωτων και πόσω μάλλον των παιδιών, δεν μπορούμε να συζητάμε για το πολιτικό κόστος. Τα τελευταία φαινόμενα παιδικής κακοποίησης με τα οποία ήρθαμε αντιμέτωποι έκαναν την ανάγκη ύπαρξης κανόνων ακόμα πιο επιτακτική. Τέτοιου είδους περιστατικά θα πρέπει να προλαμβάνονται κι όχι να τιμωρούνται. Οφείλουμε να αποκλείσουμε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο στο μέλλον για αυτό και μετά από 200 χρόνια βάζουμε κανόνες στις δομές παιδικής προστασίας.