Κάλεσμα για ειρηνικό διάλογο προς την Τουρκία απηύθυνε κατά την τετραμερή συνάντηση στην Αθήνα, με τους ομολόγους του της Κύπρου, της Αιγύπτου και της Γαλλίας, ο Νίκος Δένδιας για να εμπεδωθεί η ειρήνη και να επιλυθούν οι εκκρεμότητες.

Όπως υποστήριξε ο υπουργός εξωτερικών, η τετραμερής δεν αποτελεί μία συνάντηση ενάντια στην Τουρκία, επισήμανε, όμως, ότι οι προκλήσεις στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Λιβύη εξακολουθούν να έχουν ως κοινό παραονομαστή τη γειτονική χώρα.

Αγαπητέ Ζαν Iβ, Εαζίζι Σαμέχ, αγαπητέ Νίκο,

Είναι ιδιαίτερη χαρά για μένα που σας φιλοξενώ σήμερα στην Αθήνα. Σχεδόν δύο χρόνια ύστερα από την τελευταία μας κοινή συνάντηση στο Κάιρο τον Ιανουάριο του 20. Έκτοτε είχαμε μια διαδικτυακή συνάντηση τον Μάιο του 2020, μαζί με τον ομόλογό μας από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Σεΐχη Abdullah.

Σήμερα εξετάσαμε σειρά από κοινές προκλήσεις όπως οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Μέση Ανατολή καθώς και στο Σαχέλ. Εξετάσαμε επίσης την εμβάθυνση της συνεργασίας μας σε στρατηγικούς τομείς, όπως η ενέργεια. Πιστεύουμε ότι η αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών της περιοχής προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τις κοινές προκλήσεις είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ειρήνη και την ευημερία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ευγνώμων προς εσάς, καθώς μας στηρίξατε το περασμένο καλοκαίρι. Βεβαίως, και η χώρα μας στέκεται αλληλέγγυα προς την Γαλλία, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Στην αντιμετώπιση προκλήσεων όπως η εξάπλωση της τρομοκρατίας στην Αφρική, η παράνομη μετανάστευση, ή ακόμα η πρόσβαση σε βασικά αγαθά όπως το νερό του Νείλου. Η στρατηγική σχέση μεταξύ των χωρών μας βασίζεται σε κοινές αρχές.

Όπως ο σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο. Στο Δίκαιο της Θάλασσας. Στην ειρηνική επίλυση των διαφορών. Στην απαγόρευση της χρήσης ή της απειλής χρήσης βίας, όπως ορίζει ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών. Και βεβαίως, στον σεβασμό της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων όλων των κρατών.

Οι αρχές αυτές αποτυπώνονται στα κοινά ανακοινωθέντα που έχουμε υιοθετήσει τον Ιανουάριο και τον Μάιο του 2020. Είναι δυσάρεστο ότι παρά το ότι έχουμε διανύσει σχεδόν μια διετία από τότε, όσα είπαμε, [δυστυχώς] παραμένουν ακόμη επίκαιρα. Τα κείμενα αυτά θα μπορούσαν να είχαν υιοθετηθεί σήμερα. Δεν θα αλλάζαμε σχεδόν τίποτα.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και στην Λιβύη εξακολουθούν να είναι οι ίδιες. Κοινός παρονομαστής παραμένει η Τουρκία. Η οποία, μεταξύ άλλων, συνεχίζει να απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα και να παραβιάζει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Να κατέχει παράνομα έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και να παραβιάζει τα δικαιώματα στις θαλάσσιες ζώνες της. Να υποθάλπει τη Μουσουλμανική αδελφότητα. Να εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό. Κάτι που βρίσκει μιμητές σε άλλα μήκη και πλάτη της Γης, όπως βλέπουμε με τις εκβιαστικές πρακτικές του Λευκορώσου δικτάτορα. Και να αποσταθεροποιεί τη Λιβύη με την παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και μισθοφόρων.

Θέλω, όμως, να είμαι σαφής. Η σημερινή συνάντηση δεν αποτελεί μια αντι-τουρκική συνάντηση. Επιθυμώ να κάνω μια έκκληση προς τη Γείτονα χώρα. Η Ελλάδα και πιστεύω το σύνολο των χωρών της περιοχής, επιθυμούμε σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία. Ένα εποικοδομητικό διάλογο με σκοπό την επίλυση των εκκρεμοτήτων. Και εφόσον το επιθυμεί η Τουρκία, την αναβίωση της Ευρωπαϊκής της προοπτικής, η οποία έχει τελματώσει τα τελευταία χρόνια. Δεν επιθυμούμε την αντιπαράθεση. Ούτε την εκτόξευση κατηγοριών.

Όραμά μας είναι η εμπέδωση της ειρήνης στην περιοχή. Πιστεύουμε ότι αυτό είναι προς το συμφέρον της ευημερίας των κοινωνιών μας. Θα επιθυμούσαμε να συμπεριληφθεί μια μέρα η Τουρκία στα πολυμερή σχήματα συνεργασίας. Και να συμμετάσχει στην εμπέδωση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας στην Μεσόγειο. Για την υλοποίηση του οράματος αυτού, θεμελιώδης προϋπόθεση είναι ο σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο. Η προσχώρηση στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, και της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας θα άνοιγε νέους ορίζοντες. Μπορεί όσα λέω να φαντάζουν ως μακρινό όνειρο.

Αλλά έχουμε όλοι το δικαίωμα να έχουμε όνειρα. Είναι προτιμότερο από τους εφιάλτες. Της απειλής πολέμου. Της κατοχής εδαφών άλλων χωρών. Της εξαγωγής μισθοφόρων. Της πώλησης drones σε χώρες οι πληθυσμοί των οποίων λιμοκτονούν. Της φυλάκισης δημοσιογράφων. Της εργαλειοποίησης του Μεταναστευτικού.

Θέλω να ελπίζω ότι η Τουρκία θα ακούσει το κάλεσμα αυτό και θα ασπαστεί τις θεμελιώδεις αρχές που διέπουν τις ειρηνικές σχέσεις μεταξύ των κρατών.