Γενιές και γενιές διαβάζουν γι’ αυτά σε ταμπλόιντ και σε βιβλία, ακούνε σχετικές ιστορίες στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο ή βλέπουν τις τελευταίες δεκαετίες βίντεο και εκπομπές στο διαδίκτυο.

Τα UFO, ελληνιστί ΑΤΙΑ (Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα) πάντα εξάπτουν τη φαντασία.

Το να μιλά όμως για την ύπαρξή τους το αμερικανικό Πεντάγωνο και οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ, έπειτα από δεκαετίες διαψεύσεων, είναι σίγουρα κάτι μεγάλο…

Αυτό ακριβώς αναμένεται να συμβεί εντός του Ιουνίου, όταν θα παρουσιαστεί κοινή έκθεσή τους στο Κογκρέσο, με επιβεβαιωμένες καταγραφές ανεξήγητων, «άγνωστης ταυτότητας εναέριων φαινομένων» ή UAP, όπως προτιμούν να τα ονομάζουν οι αρχές των ΗΠΑ.

Μη διαβαθμισμένη, προφανώς η έκθεση δεν θα έχει αναφορές σε… πράσινα ανθρωπάκια, αλλά σε αναλύσεις επιβεβαιωμένης γνησιότητας στοιχείων, όπως φωτογραφιών και βίντεο, που κατέγραψαν στην πορεία των χρόνων -ακόμη άγνωστο πόσων- οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Την αυθεντικότητα ορισμένων δημοσιοποιημένων ντοκουμέντων έχει ήδη παραδεχτεί -κατ’ επιλογήν- το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, μέσα στον τελευταίο χρόνο.

Από τον περασμένο Αύγουστο, εν τω μεταξύ, έχει συσταθεί επίσημα από το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας η UAPTF, η «Ειδική Ομάδα για Άγνωστης Ταυτότητας Εναέρια Φαινομένα».

Ιδιαίτερο βάρος αναμένεται να δοθεί στο πόρισμα έρευνάς τους γύρω από τη διαχείριση των συγκεντρωμένων στοιχείων, τις πιθανές εξηγήσεις για την προέλευση των UAP και, πρωτίστως, τις εκτιμήσεις για το εάν συνιστούν απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.

Ανοίγοντας το δρόμο, το Πεντάγωνο αποχαρακτήρισε τον Απρίλιο του 2020 τρία βίντεο, που είχαν καταγράψει μέλη του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ -ένα το 2004 και δύο το 2015- με μυστηριώδη ιπτάμενα αντικείμενα να κινούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον αέρα.

Τα βίντεο είχαν διαρρεύσει εδώ και χρόνια. Όμως το Πεντάγωνο αποφάσισε να τα αποχαρακτηρίσει για να διαλυθούν -όπως ανέφερε- «οι όποιες αμφιβολίες του κοινού γύρω από τη γνησιότητα του υλικού».

Στις αρχές του χρόνου, η CIA αποχαρακτήρισε με τη σειρά της έγγραφα για UFO της περιόδου από τη δεκαετία του ‘40 έως της αρχές του ΄90.

Ενώ τον περασμένο μήνα, το Πεντάγωνο επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα ακόμη ενός βίντεο που είχε διαρρεύσει, χρονολογείται από το 2019 και καταγράφει ένα τριγωνικού σχήματος ιπτάμενο αντικείμενο να πετά, συνοδεία άλλων, πάνω από αμερικανικά πολεμικά πλοία, στα ανοιχτά της Καλιφόρνια.

Μιλώντας προ ημερών στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS, δύο πρώην πιλότοι του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού περιέγραψαν την εμπειρία τους από το περιστατικό του 2004.

Ήταν έναν «μικρό λευκό αντικείμενο», ανέφεραν. Δεν είχε φτερά ή ορατά σημάδια. Δεν υπήρχαν ενδείξεις για χρήση καυσίμων. Οι δε κινήσεις του ήταν αλλοπρόσαλλες. Μέχρι που ξαφνικά εξαφανίστηκε.

Οι πιλότοι στις εκπαιδευτικές πτήσεις πάνω από το Ατλαντικό βλέπουν ανεξήγητα φαινόμενα «κάθε ημέρα, εδώ και δύο χρόνια», είπε στην εκπομπή ο πρώην πιλότος του Πολεμικού Ναυτικού, Ράιαν Γκρέιβς.

«Δεν ξέρω ποιος το κατασκευάζει, ποιος έχει την τεχνολογία», συμπλήρωσε ο πρώην συνάδελφός του, Ντέιβιντ Φρέιβορ. «Όμως υπάρχει κάτι εκεί έξω, καλύτερο από τα αεροσκάφη μας»…

Είναι κοινά αποδεκτό, γράφει το New Yorker, ότι η ιστορία των UFO άρχισε στις 24 Ιουνίου του 1947, όταν ένας ιδιώτης πιλότος, ονόματι Κένεθ Άρνολντ, είδε ξαφνικά, καθώς πετούσε με το αεροπλάνο του, ένα CallAir A-2, έναν σχηματισμό εννέα κυματοειδών αντικειμένων, κοντά στο Όρος Ρενιέρ.

Καθένα, ανέφερε, έμοιαζε με μπούμερανγκ και η αίσθησή του ήταν πως κινούνται με ταχύτητα διπλάσια ή και τριπλάσια από αυτή του ήχου, σαν «δίσκος που πλέει πάνω στο νερό».

Ούτε ένα μήνα μετά, προέκυψε και το Συμβάν του Ρόσγουελ.

Κι έτσι, μέχρι τα τέλη εκείνης της χρονιάς, οι αναφορές για UFO ήταν τόσο πολλές, που άρχισε το Project Sign: η πρώτη-σε μία σειρά πολλών άλλων μετέπειτα- απόρρητων κρατικών ερευνών για τα ΑΤΙΑ.

Βασικό τότε ζητούμενο προς διερεύνηση ήταν εάν επρόκειτο για κάποιο μυστικό όπλο των Σοβιετικών.

Χωρίς να έχει δοθεί κάποια απάντηση στο ερώτημα, τον Ιούλιο του 1952 σήμανε συναγερμός στην Ουάσιγκτον, όταν σμήνος ΑΤΙΑ παραβίασαν επανειλημμένως τον αποκλεισμένο εναέριο χώρο πάνω από τον Λευκό Οίκο.

Οι ταχύτητες που μπορούσαν να αναπτύξουν ήταν τέτοιες, ανέφεραν τα δημοσιεύματα, που ήταν αδύνατη η προσέγγισή τους από τα αμερικανικά μαχητικά της εποχής.

Ο σάλος που προκλήθηκε ήταν τόσο μεγάλος, που ο υποστράτηγος Τζον Σάμφορντ, διευθυντής των υπηρεσιών πληροφοριών της Πολεμικής Αεροπορίας, έδωσε τη μεγαλύτερη συνέντευξη τύπου από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Η επίσημη εξήγηση που παρουσίασε ήταν ότι τελικά επρόκειτο για λάθος ερμηνευμένα εναέρια φαινόμενα, όπως αστέρια ή μετεωρίτες, και ότι οι άγνωστοι στόχοι που εντόπισαν τα ραντάρ ήταν αποτέλεσμα θερμοκρασιακής αναστροφής.

Παρ’ όλα αυτά, τα μυστικά προγράμματα του Πενταγώνου συνεχίστηκαν.

Το 2007, δημιουργήθηκε το Προηγμένο Πρόγραμμα Αναγνώρισης Απειλών Αεροδιαστημικής (AATIP), προϋπολογισμού 22 εκατομμυρίων δολαρίων, που τερματίστηκε το 2012, αλλά η ύπαρξή του κοινοποιήθηκε μόλις το 2017, έπειτα από αποκαλύψεις των New York Times.

Δύο χρόνια μετά, το 2019, το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό εξέδωσε νέες οδηγίες για τους πιλότους ως προς την αναφορά «μη αναγνωρισμένων αεροσκαφών», μιας και οι σχετικής καταγραφές πλήθαιναν για «μη εξουσιοδοτημένα και/ή μη αναγνωρισμένα αεροσκάφη, που εισέρχονταν σε διάφορες στρατιωτικές ελεγχόμενες περιοχές και σε καθορισμένο εναέριο χώρο».

Όσο κι εάν ακούγεται περίεργο, η υποβολή της στο Κογκρέσο προέκυψε με την επικύρωση του φετινού προϋπολογισμού της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Προβλέπεται στο δαιδαλώδες σχετικό νομοσχέδιο, που υπέγραψε τον περασμένο Δεκέμβριο ο τότε πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ.

Για την ακρίβεια, στις 5.500 σελίδες του περιλαμβανόταν ο Νόμος περί Έγκρισης Πιστώσεων των Υπηρεσιών Πληροφοριών για το Φορολογικό Έτος 2021 (Intelligence Authorization Act For Fiscal Year 2021), στον οποίο υπήρχε μία διάταξη με τίτλο «Προηγμένες Eναέριες Aπειλές».

Αυτή υπαγορεύει «λεπτομερή ανάλυση δεδομένων και πληροφοριών για τα αγνώστου ταυτότητας εναέρια φαινόμενα» που θα συνταχθεί σε συνεργασία του υπουργού Άμυνας και του Διευθυντή Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ, εντός 180 ημερών από την υπογραφή του νόμου.

«Θέλω να το πάρουμε πολύ σοβαρά», λέει ο Ρεπουμπλικανός Μαρκ Ρούμπιο, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Υπηρεσιών Πληροφοριών της Γερουσίας και από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές στο Κογκρέσο υπέρ της έρευνας για τα UFO.

Θεωρεί, λέει, ότι η έκθεση που θα κατατεθεί θα είναι το πρώτο βήμα για καλύτερη, αμεσότερη και πληρέστερη αξιολόγηση των σχετικών αναφορών, από όλες τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες.

Για πολλούς, το θέμα άπτεται άμεσα της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.

Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και ο Λουίς Ελιζόντο, πρώην επικεφαλής του απόρρητου προγράμματος AATIP, ο οποίος παραιτήθηκε από το υπουργείο Άμυνας το 2017, διαμαρτυρόμενος -όπως είπε ο ίδιος- για την μη χρηματοδότηση ανάλογων προγραμμάτων.

«Πρόκειται για κάποια νέα τεχνολογία πυραύλων που έχει αναπτύξει η Κίνα; Είναι κάποιο είδος μεγάλου υψομέτρου μπαλονιού αναγνώρισης;», είπε στην πρόσφατη εκπομπή του «60 Minutes».

«Όταν έχεις εξαντλήσει όλα αυτά τα “αν” και παραμένει ως γεγονός ότι αυτά είναι στον εναέριο χώρο μας και υπάρχουν, τότε πρόκειται για κάτι αδιάσειστο και προβληματικό».

Ορισμένοι συνδέουν την έκθεση και τον όλο ντόρο με πιέσεις για αύξηση των κονδυλίων για το Πεντάγωνο.

Άλλοι, όπως ο Κρίστοφερ Μέλον, πρώην αναπληρωτής βοηθός υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ επί προεδρίας Κλίντον και επί προεδρίας Μπους, το θέμα συνιστά «τεραστίων διαστάσεων αποτυχία των υπηρεσιών πληροφοριών».

«Είναι εξαιρετικά ανησυχητικό», είπε στο CNBC «το ότι έχουμε ξοδέψει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια όλα αυτά τα χρόνια, πιστεύοντας ότι ο εναέριος χώρος μας είναι ασφαλής, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν μέσα, που κυκλοφορούν σε απαγορευμένο εναέριο χώρο, με ατιμωρησία, σε επαναλαμβανόμενη και διαρκή βάση, για πολλά χρόνια».

Κατά τον Τζον Ράτκλιφ, πρώην Διευθυντή των Υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ, δεν υπάρχουν απαραίτητα εύκολες απαντήσεις.

«Όταν μιλάμε για παρατηρήσεις», είπε τις προάλλες στο Fox News, «αναφερόμαστε σε αντικείμενα, που έχουν δει πιλότοι του Πολεμικού Ναυτικού ή της Πολεμικής Αεροπορίας ή υπάρχουν σε δορυφορικές εικόνες, τα οποία κάνουν πράγματα που είναι ειλικρινά δύσκολο να εξηγηθούν».

«Κάνουν κινήσεις που είναι δύσκολο να αναπαραχθούν, για τις οποίες δεν έχουμε την τεχνολογία, ή ταξιδεύουν με ταχύτητες που υπερβαίνουν το φράγμα ήχου, χωρίς καν υπερηχητικό κρότο».