Καλοκαίρι σημαίνει ωραίες βραδιές κάτω από τον έναστρο ουρανό, φυσικά με τη συνοδεία δυναμικών παραστάσεων. Τώρα, που οι δύσκολες μέρες του lockdown αποτελούν παρελθόν, το θέατρο οφείλει να δηλώσει παρόν στην επικοινωνία με τους ανθρώπους που αγαπούν την Τέχνη, με στόχο την ευχαρίστηση, τη διδαχή, την ψυχαγωγία και να προσφέρει ελπίδα και αισιοδοξία στον άνθρωπο, που παλεύει να υπάρξει σ’ ένα κόσμο σκληρό και αβέβαιο.

Ανάμεσα στο θάρρος, στο ρίσκο και στην αμείωτη ανάγκη για επιβίωση, διαμορφώνεται δειλά ένα θεατρικό καλοκαίρι. Τα φώτα της ράμπας ετοιμάζονται ν’ ανάψουν και πάλι, με τις πρώτες πρεμιέρες να έχουν προγραμματιστεί για τις αρχές του επόμενου μήνα. Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, παρουσιάζει μια επιθεώρηση με την υπογραφή των Φοίβου Δεληβοριά και Δημήτρη Καραντζά γεμάτη μουσική, χρυσόσκονη, κριτική, χιούμορ και Ιστορία, στο Βεάκειο Θέατρο του Πειραιά, από τη Παρασκευή 4 Ιουνίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή έως τέλος Ιουλίου.

«Ο Λευτέρης Γιοβανίδης, πραγματικά, μου έκανε μία αρκετά τιμητική πρόταση. Μου έδωσε την ευκαιρία ν’ ασχοληθώ σοβαρά με την επιθεώρηση. Είναι κάτι που αγαπώ πολύ. Από μικρός σχεδόν ικέτευα τους γονείς μου να με πάνε σε επιθεωρήσεις, ενώ τις θεωρούσαν ελαφρά θεάματα. Η παιδική και εφηβική ηλικία μου συνέπεσε με την παρακμή του είδους. Τότε ήταν κάτι το κακόφημο. Όλα αυτά τα χρόνια, διάβασα πολύ για την επιθεώρηση, ήταν κάτι που με απασχολούσε. Όταν μου είπε, λοιπόν, ο Λευτέρης ότι έχω την ευκαιρία να δουλέψω πάνω σε ένα καθαρόαιμο επιθεωρησιακό θέαμα και μαζί με τον Δημήτρη, ενθουσιάστηκα! Σχεδόν χοροπήδησα από τη χαρά μου» αναφέρει ο Φοίβος Δεληβοριάς στο ethnos.gr.

Το βράδυ της Δευτέρας (24/5), πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη τύπου και οι συντελεστές μίλησαν για την παράσταση. «Η πηγή έμπνευσης του έργου προήλθε από τα κείμενα και τις ραδιοφωνικές εκπομπές του Μάνου Χατζηδάκη, αλλά και από τον λόγο του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα που μιλάει για την ανάγκη να μην γυρνάμε συνέχεια στο παρελθόν. Δηλαδή ένας ήρωας της επανάστασης αναφέρεται στην ανάγκη να δούμε το μέλλον κι εμείς ακόμα συνεχίζουμε να κοιτάμε μόνο το παρελθόν. Επίσης, από την περιέργεια του ποιοι είμαστε, τι είναι η πατρίδα μας, τι ήταν το 1821, τι παρόν έχουμε» επισημαίνει ο Δημήτρης Καραντζάς στο ethnos.gr.

Δημήτρης Καραντζάς: «Είμαστε στο πιο σκοτεινό κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας»

Η απάντησή του μου δίνει μία ωραία πάσα να του ζητήσω να μου κάνει ένα σχόλιο για τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε τους τελευταίους μήνες. «Νομίζω ότι διανύουμε μία περίοδος τρόμου, όσο θεριεύει η ακροδεξιά ρητορική. Βλέπω τον κόσμο τρομερά θυμωμένο, να γράφει συνέχεια και να προτείνει το μίσος και την πόλωση. Λες μια φράση και χαρακτηρίζεσαι ως αντιπολίτευση ή λες κάτι άλλο και γίνεσαι εχθρός. Υπάρχει ένας βρασμός που θα οδηγήσει σε κάτι πολύ ανατρεπτικό. Έπειτα από αυτό έχω ελπίδες. Τώρα νομίζω ότι είμαστε στο πιο σκοτεινό κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας».

Οση ώρα συζητάμε, παρατηρώ πως πίσω από τον Δημήτρη Καραντζά κρύβεται ένας αρκετά ώριμος και κατασταλαγμένος καλλιτέχνης, ένας βαθιά συναισθηματικός άνθρωπος. Αν και μετράει αρκετές επιτυχίες σε Ελλάδα και εξωτερικό, αυτό δεν τον κάνει να επαναπαύεται και να μην έχει άγχος με κάθε νέα παράσταση που παρουσιάζει. «Νιώθω μεγάλη συγκίνηση από την αγάπη και την ανταπόκριση του κόσμου. Ωστόσο, πάντα έχω την αίσθηση ότι κάθε έργο που ετοιμάζω, θα είναι μία απόλυτη αποτυχία. Όχι ότι δεν είναι καλοί οι ηθοποιοί ή οι συντελεστές, αλλά ότι δεν το έχω κάνει εγώ καλά. Και όσο περνούν τα χρόνια, αυτό το άγχος χειροτερεύει. Μπορεί να είναι δημιουργικό, αλλά παράλληλα σε τρώει. Ένα σαράκι που δεν σ’ αφήνει να κοιμηθείς, που σε ξυπνάει τη νύχτα και παθαίνεις πανικούς. Ωστόσο, δεν θέλω να μου φύγει αυτό γιατί τη στιγμή που αρχίζεις και λες ότι ξέρω τι θα κάνω τώρα, σε πιάνει μία αμφιβολία, ψάχνεσαι περισσότερο και γίνεσαι καλύτερος. Είναι ένα ρίσκο που σε κρατάει ενεργό. Νομίζω ότι και γι’ αυτό επέλεξα αυτή τη δουλειά. Αν το έκανα χωρίς ρίσκο, δεν θα μ’ ενδιέφερε να το συνεχίσω».

Μορφές από την επανάσταση, οι γιορτές της «πολεμικής αρετής των Ελλήνων» στο Καλλιμάρμαρο, καθημερινοί άνθρωποι που προσπαθούν να επιζήσουν εν μέσω πανδημίας, επικοινωνιολόγοι που προσπαθούν να επανεφεύρουν και να «πουλήσουν» την Ελλάδα, θύματα έμφυλης βίας, τηλεοπτικές φιγούρες που έχουν αφήσει τη δική τους εποχή, οι ταινίες που γυρίστηκαν για την επανάσταση, μια γυναίκα εξαπατημένη απ’ όλους και απ’ όλα, οι απόγονοι των ηρώων, η αρχαιολατρεία, ο εθνικός διχασμός, ο φανατισμός… και η Γιάννα – όλοι και όλα θα παρελάσουν σ’ αυτή την σατιρική επανεξέταση της παλαιότερης και σύγχρονης Ιστορίας. «Φέτος, είναι η χρονιά της Γιάννας Αγγελοπούλου. Δεν μπορούσαμε να της το στερήσουμε αυτό. Στην παράσταση, μάλιστα, παρουσιάζει τις κομμένες σκηνές από την τελετή έναρξης του 2004. Εκεί παρελαύνει και η πιο τρανς πλευρά της Ελλάδας» σημειώνει ο Δημήτρης Καραντζάς και προσθέτει «Η Γιάννα τα οργανώνει πάντα έτσι τα πράγματα, που καταφέρνει να γίνεται η πρωταγωνίστρια που θέλει να είναι. Τώρα όλα τα υπόλοιπα, μου φαίνονται λίγο υπερμεγέθη και προτιμώ τα πιο χαμηλότονα».

Ένα κομμάτι που έχει ξεχωρίσει ο Φοίβος Δεληβοριάς από την παράσταση είναι το «Greek Cinema». Σε αυτό το νούμερο, το υπουργείο Πολιτισμού και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου αναθέτουν στον Γιάννη Οικονομίδη, στον Γιώργο Λάνθιμο και στον Χριστόφορο Παπακαλιάτη να γυρίσουν τρεις ταινίες για το 1821. Εκεί βλέπουμε τα αποτελέσματα της ταινίας του καθενός. Επίσης, μου αρέσει πάρα πολύ το νούμερο της Λένας Χριστοπούλου, που παίζουν ο Νίκος Καραθάνος, η Γαλήνη Χατζηπασχάλη και η Βάσω Καβαγιεράτου. Είναι η εξομολόγηση του Καπετάν – Τακούνα, αλλά δεν λέω περισσότερα. Θα το δείτε όλα όταν θα έρθετε».

Η επικαιρότητα είναι κάτι που αλλάζει συνεχώς. Ένα φαινόμενο που αυτή τη στιγμή σε απασχολεί, σε ένα μήνα θα το έχεις ξεχάσει και θα ασχολείσαι με κάτι άλλο. Αυτό που ενδιαφέρει τον Φοίβο Δεληβοριά, όμως, είναι αυτό που κρύβεται από πίσω. Και αυτό μπορεί να είναι ίδιο, με αυτό που συνέβαινε πριν από 200 χρόνια. «Ο τρόπος που μιλούσαν ο Κολοκοτρώνης και ο Καραϊσκάκης, οι οποίοι είναι δύο τελείως διαφορετικοί κόσμοι, αλλά έκαναν μαζί τον αγώνα, είναι πανομοιότυπος με δύο φίλους που βλέπεις τώρα να σφάζονται στο Twitter, με εντελώς διαφορετικό γλωσσικό ιδίωμα ο καθένας. Κι όμως όλοι αυτοί είμαστε εμείς. Όλος αυτός ο ευρύτερος θίασος είναι που συνθέτει την επικαιρότητα. Κι εμένα αυτό με εμπνέει».

Φοίβος Δεληβοριάς: «Τα social media είναι μια πιο έγκυρη εφημερίδα από κάποιες παλιές που είχαμε συνηθίσει»

Με αφορμή την απάντησή του, τον ρωτάω αν είναι θετικό ή αρνητικό που βλέπουμε τόσες πολλές απόψεις ανθρώπων να εκφράζονται μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. «Είναι θετικό. Ας μιλήσουν οι άνθρωποι. Ακόμα και ο καβγάς πάνω από τα μπουγαδόνερα που γίνονταν παλιά στα πλακιώτικα σπίτια και το βλέπουμε στις ελληνικές ταινίες είναι μέρος της ζωής. Εμένα μου αρέσει που εξωτερικεύεται ο κόσμος. Δηλαδή που ξεσπάει ένα πολιτικό γεγονός ή ένα κοινωνικό σκάνδαλο και όλοι έχουμε τη δυνατότητα ν’ ακούσουμε πολλές φωνές μέσα στο κεφάλι μας. Ν’ ακούσουμε όλες τις απόψεις. Επίσης, πάρα πολλά πράγματα, τα οποία μάθαμε τα τελευταία χρόνια, έτσι αποκαλύφθηκαν, από τα κοινωνικά δίκτυα. Πολλές μαζώξεις ανθρώπων, πολλές συγκεντρώσεις που έπρεπε να πάμε, πολλά κινήματα. Εγώ τ’ αγαπάω, αν και δεν είμαι τρομερά ενεργός σ’ αυτά. Πλέον, τα θεωρώ και μια πιο έγκυρη εφημερίδα από κάποιες παλιές που είχαμε συνηθίσει».

Ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Δημήτρης Καραντζάς, μέσα από την παράσταση «1821 – Η επιθεώρηση» εξετάζουν εκ νέου τη σχέση μας με την εθνική ταυτότητα, την επανάσταση, τα κατορθώματα και τα ατυχήματα των διακοσίων ετών, τη σχέση μας με την παράδοση και προσκαλούν μια ομάδα σημαντικών συγγραφέων και ένα θίασο πρωταγωνιστών -Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Eλένη Κοκκίδου, Νίκος Καραθάνος, Γιώργος Γάλλος, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Γιάννης Νιάρρος, Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Κουκουράκης, Γιάννης Κλίνης, Βάσω Καβαλιεράτου, Ιωάννα Πιατά, Πάνος Παπαδόπουλος και Ηλίας Μουλάς- να γιορτάσουν, να χορέψουν να σατιρίσουν και να αναρωτηθούν. Όλοι μαζί φιλοδοξούν να ξανατραγουδήσουν το «χαίρε, ω χαίρε», χωρίς να εμποδίζονται από τα «περασμένα μεγαλεία» και το «διηγώντας τα να κλαις».

Αναλυτικά ολοι οι συντελεστές της παραστασης «1821 – Η Επιθεώρηση»
Σύνθεση: Φοίβος Δεληβοριάς – Δημήτρης Καραντζάς

Κείμενα: Λένα Κιτσοπούλου, Γιάννης Αστερής, Γλυκερία Μπασδέκη, Κώστας Μανιάτης, Κώστας Κωστάκος, Κέλλυ Παπαδοπούλου και Φοίβος Δεληβοριάς

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς

Πρωτότυπη μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς

Σκηνικά: Μαρία Πανουργιά – Μυρτώ Λάμπρου

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Χορογραφία: Ζωή Χατζηαντωνίου

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ευδοξία Ανδρουλιδάκη

Βοηθός ενδυματολόγου: Ιφιγένεια Νταουντάκη

Κομμώσεις: Κωνσταντίνος Σαββάκης

Β’ Βοηθός σκηνοθέτη -Video social: Δημήτρης Μακρής

Φωτογραφίες-Video-Artwork: Γκέλυ Καλαμπάκα

Πρωταγωνιστούν: Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Eλένη Κοκκίδου, Νίκος Καραθάνος, Γιώργος Γάλλος, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Γιάννης Νιάρρος, Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Κουκουράκης, Γιάννης Κλίνης, Βάσω Καβαλιεράτου, Ιωάννα Πιατά, Πάνος Παπαδόπουλος και Ηλίας Μουλάς

Μουσικοί: Ανδρέας Γυφτάκης – πλήκτρα, Σταμάτης Σταματάκης – ηλεκτρικό μπάσο, Δημήτρης Κλωνής – τύμπανα, Βασίλης Παναγιωτόπουλος – τρομπόνι